27/2/2007 - SÖZ SENİN

Söz Senin






İşte! Tam istediğin gibi, en çıplak halimle dinliyorum seni. Tamam!
Soyunmaya başladığımdan bu yana en kirli düşüncelerimi, hayli zaman
oldu. Ama bilirsin, kolay değil bin kat an'ı bir anda sıyırmak üzerinden.
Acelen de yok biliyorum. Belki biraz canın sıkkın beklemekten. Sabret!
Sabredenin erdiği yerde ol.

Kaç asırlık yoldu, sana gelmek için tükettiğim zaman. Yol yorgunluğumu
sona bıraktım. En son onu soyundum dudağımdan, avucuma dolan çölü
görmeliydin. Kaç yürek çarpıntısı sızdı parmaklarımın arasından. En
zoru da mutluluk adına atılanlardı. Başardım merak etme, fazla acımadı
soluğum.

Az sol yanıma gölge et. Kesilsin güneşin meraklı yüzü. Utanmasın
çıplaklığım. Alaca kelimelerle ört tenimi, aklı/ğı/m kararmasın.

Hazırım! Haydi anlat

Konuşturma gözlerimi, söz senin. Sen anlatacaktın, ben inanacaktım.
Dur biraz! Mutlu sonlara uzanacaksa anlatacakların, şu denize uzanayım.

Masalını anlatırken, koynunda sallasın beni.
Böyle büyürdü değil mi, Aşk!

Söz vermedim, ama susacağım sen anlatırken. Yalnız sormadan
yapamadım. Dudakların benden önce mi çatlaktı susuzluktan, yoksa
sözlerinde dolaşan kumulların izi mi bu kuraklık? Çok canımı yakıyor
değdikce, kelimelerinin kurumuş elleri . Bari bir parça sıcaklık kat,
farkındaysan çıplağım.

Sustum anlat!

24/1/2007 - RUH FİRARI

RUH FİRARI

vurkaç düşüncelerin suçlusu yüz
gözardı ziyaretlerinin özlem tutuklusu
gece dizer kelimeleri ışığa doğru
intihar nöbetinde saatbaşı gelgitleri

hangi tarafa yönelir
kirpiklerinle kazdığın tünel
uyku henüz aşamamışken duvarı
avuçlayıp kaç hayal atılır anarkasına
adımlarken erimsiz koridoru zaman

son damlayla bastırmışken dünün tozunu
silkelenir dudağından gündökümü
boğulur sus/suz/lukta infaz tamamlanır
-ruhfirarı- çan sesleri sabahın habercisi

17/1/2007 - EBRULİ

haydi söndür şu aldatan aydınlığı
konuşalım uzun uzun susarak
anlatmayalım dünden güne acıttıklarımızı
unutulmuş yarınlar yakalım iki mum

ebruli çal son şarkıları
karanlığa akalım kırmızı
kanatalım. tüm şiirlerin canını yakalım
bitmesin bu yalancı dans dönsün dünya

28/12/2006 - -KÜL- ÜŞÜYOR

-KÜL- ÜŞÜYOR

alnıma çiziyor ressam elinde yaşam

her çizgide dün –gün- doğuruyor

gece kilitleyince dudağını günü öperken

kirli bir leke kalıyor tenimde

öncesiz vuruyor saat anları

-ayarsız yelkovan-

avuçlarımda birkaç damla tuz akşamdan

yakıyorum  şimdi isyanları ısınıyorum

külden bir tepe yükseliyor donuyor cehennem

–kül- üşüyor

seyrediyorum seyredeni

yedikat aşağıda gök –ayakucumda-

12/12/2006 - OMZUNDA GÖZ İZLERİ

Omuzunda Göz İzleri

Kördür camlar
Sağırdır
Haykırır dudağının mührü
Çığlık çığlığa –suskunluğun-
Bir nefes taşmaz dışarı –tutuklu-
Kırılır parmak uçların
Kırılırgözpınarlarınınkapısı
Kan tutar yüreğini
Döner başın

Bu ev yas tutar
Bu perdeleri solgun pencere
Pervazına kuş konmaz
-Kuşlar- sustan anlamaz
Sen yürürsün
Yol durur
Kalp durur
Avuçların –buz- camda
Cam ayaza yenik
Sen yürürsün
Ardınsıra yürür kış
Her adımın kar
Kar kör
Sen sağır
Avuçların buz
Yas tutar unutulan
Bu evde
Camda
Pervazı sessiz
Sen yürürsün

Omzunda göz izleri...